FANDOM


Blizz construction sign Ten artykuł znajduje się obecnie w fazie pisania. Poczekaj aż autor skończy prace nad nim.
Plaga atakuje siły Przymierza
Przymierze walczy z Plagą w Lordaeronie - początek Trzeciej Wojny.
Trzecia Wojna
Podstawowe dane
Wcześniej Wojna Pająka
W międzyczasie Płonąca Krucjata
Później Wyniesienie Króla Lisza
Początek 20 ADP
Koniec 21 ADP
Miejsce Azeroth:
Wschodnie Królestwa
(Lordaeron
Quel'Thalas)
Kalimdor
Northrend
Przyczyny dążenie Płonącego Legionu do podbicia Azeroth
klęska Hordy w Drugiej Wojnie i letarg orków w obozach internowania
zniszczenie Draenoru i ucieczka Ner'zhula prosto w szpony Kil'jaedena
Wynik Zwycięstwo śmiertelników
Skutki zniszczenie Lordaeronu, Dalaranu, Srebrnej Luny, Słonecznej Studni i Drzewa Świata Nordrassil
niemal kompletne unicestwienie głównego dowództwa Płonącego Legionu
wybicie 90% populacji Wysokich Elfów
powstanie Krwawych Elfów
koniec Ery Chaosu i początek Ery Śmiertelników
Strony
Rasy śmiertelne:
Przymierze Lordaeronu
(Królestwo Lordaeron
Zakon Srebrnej Dłoni
Magokracja Dalaranu
Wysokie elfy z Quel'Thalas
(Komandosi Wysokich Elfów)
Krasnoludy z Ironforge z Khaz Modan
Klan Dzikich Młotów)

Orcza Horda
(orcze Klany
(Klan Lodowego Wilka
Klan Czarnej Skały
Klan Wojennej Pieśni)
Trolle dżunglowe z plemienia Mrocznej Włóczni
plemiona Taurenów)


Państwo Nocnych Elfów
(Strażnicy
Starożytni
Cenarianie)

Płonący Legion
Plaga
(Kult Potępionych
Rycerze Śmierci)
Dowódcy
Medivh (pośrednio poprzez dowódców Wielkiego Sojuszu)

Król Terenas Menethil II
Lord Admirał Daelin Proudmoore
Uther Przynoszący Światło
Kirin Tor
Paladyn Arthas Menethil (przed splugawieniem)
Jaina Proudmoore
Sylvanas Windrunner (†)


Wódz Wojenny Thrall
Grom Hellscream
Sen'jin
Vol'jin
Cairne Bloodhoof
Baine Bloodhoof


Wysoka Kapłanka Tyrande Whisperwind
Arcydruid Malfurion Stormrage
Łowca Demonów Illidan Stormrage (wygnany)
Maiev Shadowsong

Sargeras (pośrednio)
Archimonde Plugawiciel
Kil'jaeden Zwodziciel (pośrednio)
Król Lisz
Rycerz Śmierci Arthas Menethil (po splugawieniu)
Lisz Kel'Thuzad
Rage Winterchill
Mannoroth Niszczyciel
Azgalor
Mal'Ganis
Tichondrius
Anetheron
Mephistroth
Kaz'rogal
Straty
olbrzymie
śmierć dziesiątek tysięcy cywili
utrata wielu terenów
śmierć najwyższych władz Przymierza
zniszczenie Zakonu Srebrnej Dłoni
zniszczenie Kirin Toru
zniszczenie Słonecznej Studni
utrata nieśmiertelności przez Nocne Elfy
olbrzymie
śmierć dowódców polowych Legionu
utrata głównej siły w Azeroth - Plagi
Bitwy Walki w obozach internowania orków
Starcie na Wyspach Mrocznej Włóczni
Obrona Strahnbradu
Zniszczenie obozu orków koło Stranhbrad
Bitwa w Brill
Starcie w Andorhalu
Oblężenie Hearthglen
Wyrżnięcie Stratholme
Lądowanie na Przylądku Sztyletów
Bitwa o Fortecę Drak'Tharon
Rzeź Lordaeronu
Zniszczenie Wioski Vandermar
Bitwa o Darrowshire
Starcie na ruinach Andorhalu
Upadek Quel'Thalas
Zagłada Dalaranu
Lądowanie w Kalimdorze
Bitwa pod Szczytem Kamiennego Szponu
Starcie pod Jesionową Knieją
Bitwa w Kotlinie Wojennej Pieśni
Bitwa w Obozie Wojennej Pieśni
Inwazja na Jesionową Knieję
Bitwa na Wyspie Księżycowej Polany
Starcie w Dolinie Zimozdroju
Pojedynek w Spaczonym Lesie
Bitwa o Górę Hyjal



Trzecia Wojna (inaczej również Trzecia Wielka Wojna, Rządy Chaosu, Wojna Chaosu, ang. nazwy Third War, Third Great War, Reign of Chaos, Chaos War) była trzecią i ostatnią z Wielkich Wojen jakie wybuchły na planecie Azeroth oraz największą ze wszystkich. Konflikt ten był iście apokaliptycznym starciem pomiędzy trzema początkowo skłóconymi, potem zaś sprzymierzonymi frakcjami w postaci Przymierza Lordaeronu, Orczej Hordy oraz Nocnych Elfów, a Płonącym Legionem oraz będącą jej narzędziem Plagą Nieumarłych. Wojna ta ogarnęła połowę znanego świata - północny fragment Wschodnich Królestw w postaci Lordaeronu i subkontynent Quel'Thalas, południowe wybrzeże Northrendu oraz północne i centralne ziemie Kalimdoru. W jego wyniku upadły dwa z Siedmiu Królestw - Lordaeron i Dalaran - wybito ponad 90% Wysokich Elfów, a połowa z ocalałych ogłosiła się Krwawymi Elfami. Dodatkowo Kaldorei utracili swoją nieśmiertelność, a spora część ziem została wypaczona przez działania Legionu i Plagi, które obróciły je w jałowe pustynie pełne rozkładu, spaczenia oraz rozpaczy.

Trzecia Wojna, choć była niszczycielska dla Azeroth, przyniosła wiele dobrych nawet zmian. Koniec wojny był też końcem Ery Chaosu oraz początkiem Ery Śmiertelników. Śmiertelnicy zdołali zadać spore rany Legionowi - Plaga uwolniła się z demonicznej niewoli, ich dowództwo polowe zostało zniszczone, a wojska mocno przetrzebionem, jednocześnie jednak ujawniono przed światem tajemnicę jego istnienia skrywaną przez te tysiąclecia dzięki Zakonowi Tirisfal. Dodatkowo orkowie zdołali uwolnić się z Krwawego Paktu i na powrót zostać wolnym od spaczenia ludem.

PreludiumEdytuj

Druga Wojna i zniszczenie DraenoruEdytuj

Siły Orczej Hordy poniosły klęskę w Drugiej Wojnie, a konflikt jaki wybuchł po dwóch latach - inwazja na Draenor - doprowadziła do jego zniszczenia i obrócenia dużej części głównego kontynentu w tak zwane Rubieże. Płonący Legion błyskawicznie zalał ten obszar, wybijając większość Ekspedycji Przymierza, niedobitki Hordy Draenoru i wiele innych frakcji, w tym między innymi draenei oraz arakkoa. Jednakże śmiałe działanie Khadgara, Kurdrana Wildhammera, Turalyona oraz Allerii Windrunner uniemożliwiły przeniesienie niszczycielskiego żywiołu na Azeroth. Cena tego była jednak dosyć duża - zostali uwięzieni w ruinach orczego domu.

Niewielu postaciom udało się jednakże zbiec na krótko przed zapieczętowaniem Mrocznego Portalu przez arcymaga. Takimi szczęśliwcami byli: Daelin Proudmoore, Antonidas, Krasus, Kael'thas Sunstrider, Edwin VanCleef, Grommash Hellscream, Rexxar, Deathwing oraz Sabellian. W wyniku tego Azeroth mogło się cieszyć kilkoma latami spokoju, bowiem w kilka miesięcy po wydarzeniach w Draenorze połączone siły smoków i Przymierza wyzwoliły Alexstraszę i jej czerwone smoki, przyczyniając się do rozbicia potęgi klanu Smoczych Paszcz - ostatniego kontyngentu Hordy w Azeroth.

Miłość matkiEdytuj

Krótko po zakończeniu Pierwszej Wojny do Przełęczy Wichrowej Zguby, czyli krainy w której znajdowała się wieża Karazhan, na miejsce przybyła Aegwynn, matka Ostatniego Strażnika Medivha. Doskonale wiedziała, że syn nie odpowiada za grzechy popełnione za życia, ponieważ był spaczony od chwili swoich narodzin przez Sargerasa. Wynikało to z faktu, że poprzez pokonanie przez czarodziejkę awatara jej duch przetrwał w niej samej i czekał, aż ta zrodzi następcę, dzięki któremu rzuci świat na kolana. To właśnie wpływ ducha na Egwinę doprowadził do powstania wieży oraz spłodzenia z Nielasem Aranem - magiem z Wichrogrodu - potomka. Był w tym jednak ukryty cel jej samej w postaci zabezpieczenia jej mocy w pewnych rękach oraz niemożliwości uczynienia z następcy pionka Rady.

Miłość do syna zwyciężyła wszystko. Spotkała ducha syna, a następnie wskrzesiła ciało, w którym nie było już Sargerasa. Wziął swój kostur - Atiesh - i przywdział żebraczy płaszcz otrzymując miano Proroka. Zanim odeszła przekazała mu część swojej mocy by mógł zobaczyć w przyszłość. To nim wstrząsło - zobaczył hordy demonów Płonącego Legionu pustoszące cały znany świat, masę nieumarłych ludzi, elfów i przedstawicieli innych ras, którzy służyli Legionowi i wielki cień masakrujący wszystkich bez wyjątku. Ujrzał jednak nadzieję - odkupionych orków, którzy zabili swojego ciemiężyciela i razem z ludźmi stają razem przeciwko wielkiej ciemności oraz prastary, zaginiony kontynent o nazwie Kalimdor oraz prastary lud znany z legend o nazwie Kaldorei, który raz już pokonał Legion i jest sprzymierzony przeciwko wrogom wszystkiego co żywe.

Medivh rozpoczął więc przygotowania do swojej misji. Jego celem było wysłanie ekspedycji Orczej Hordy i Przymierza Lordaeronu do Kalimdoru, gdzie po upadku Wschodnich Królestw sprzymierzyliby się ze sobą, po czym uzyskali pomoc od Nocnych Elfów i innych lokalnych ludów, z którymi pokonaliby w kluczowej bitwie dowódców dwóch atakujących frakcji i ocalili świat przed zagładą. Wiedział jednak że to nie będzie takie proste - najpierw trzeba było uwolnić orków, znaleźć wśród ludzi kogoś, kto ich ocali oraz przekonać Kaldorei do przybyszów.

Powstanie w obozach internowaniaEdytuj

Po Drugiej Wojnie i upadku Draenoru 2 lata później wielu z orków znalazło się w Azeroth, świecie nieprzyjaznym dla nich, w którym jedyną nadzieją paradoksalnie był ich wróg - Przymierze Lordaeronu. Doszło do sporu wewnątrz frakcji: elfy, Burzogród i Kul Tiras chciało ich wszystkich zniszczyć, natomiast Kirin Tor i Najwyższy Król Przymierza - Terenas Menethil - byli innego zdania. W osądzie rasy ważna była historia Khadgara, który szczegółowo opisał historię splugawienia tej niegdyś dumnej rasy, poczynając od zwiedzenia Ner'zhula przez Kil'jaedena, zdrady Gul'dana, ludobójstwa rasy draenei oraz powstania Orczej Hordy, prowadzonej przez Pakt Krwi z demonem o imieniu Mannoroth. Decyzją głosowania przedstawicieli wygrała opcja dalarańska - orków oszczędzono, a następnie zamknięto wojowników i ich rodziny w obozach internowania w całych Wschodnich Królestwach.

n

Narodziny Króla LiszaEdytuj

Wojna PająkaEdytuj

Rozpad Przymierza i przemiany w HordzieEdytuj

Thrall wyrusza za Wielkie MorzeEdytuj

Sen'jin i Thrall

Sen'jin i Thrall na Wyspach Mrocznej Włóczni.

n

n

Przebieg wojnyEdytuj

Orkowe ataki w LordaeronieEdytuj

Wybuch Zarazy NieumarłychEdytuj

AndorhalEdytuj

Oblężenie HearthglenEdytuj

Stratholme - początek upadku księciaEdytuj

Kampania w NorthrendzieEdytuj

Ostrze MrozuEdytuj

Rzeź StolicyEdytuj

Ewakuacja na południeEdytuj

Odbudowa potęgi PlagiEdytuj

Marsz na Quel'ThalasEdytuj

Plaga rusza na DalaranEdytuj

Archimonde zstępuje na AzerothEdytuj

Horda w KalimdorzeEdytuj

Wyścig do WyroczniEdytuj

Klątwa Wojennej PieśniEdytuj

Bohaterstwo GrommashaEdytuj

Sojusz Przymierza z HordąEdytuj

Nocne Elfy na dwóch frontachEdytuj

Powstanie Wielkiego SojuszuEdytuj

Góra HyjalEdytuj

RezultatEdytuj

Przymierze LordaeronuEdytuj

Orcza HordaEdytuj

Państwo KaldoreiEdytuj

PlagaEdytuj

Płonący LegionEdytuj

CiekawostkiEdytuj


Historia Edytuj

Podczas Trzeciej Wojny, zły książe Arthas Menethil przyczynił się do spustoszenia Quel'Thalas, wyżynając większość jego populacji i zmieniając potężne królestwo w popiół. Wydarzenia te miały miejsce podczas jego wyprawy do Studni Słońca. Jednakże nie wszyscy, których pokonał Arthas pozostali martwi: jego bohaterska przeciwniczka, Generał Sylvanas Windrunner, została wskrzeszona aby służyć bezdusznemu księciu jako przeklęta banshee.

PoczątkiEdytuj

Anveena

Anveena

Król Lisz trzecia wojna

Król Lisz podczas Trzeciej wojny

Cały Lordaeron świętował triumfalny powrót Księcia Arthasa z Northrendu, lecz ów podniosły nastrój miał szybko przeminąć. W chwilę po tym, gdy Arthas ukląkł przed Królem Terenasem były paladyn przeszył serce swojego ojca Ostrzem Mrozu. Wykonując rozkaz Króla Licha upadły książę podążył ścieżką zagłady mordując swojego mentora, Uthera Lightbringera i zdobywając szczątki Kel'Thuzada. Gdy Arthas skończył swoje krwawe harce, Miasto Stołeczne, dotychczas jeden z klejnotów w koronie ludzkości, przekształciło się w nieme pustkowie śmierci i desperacji.

Rycerz śmierci Arthas pognał potem swą stale rosnącą armię nieumarłych do lasów Quel'Thalas, mordując elfy, które stały na jego drodze, a później przebijając się przez bramy Silvermoon. Kiedy armie nieumarłych zbliżały się do Studni Słońca, wysoki elf imieniem Dar'Khan Drathir (który pragnął zyskać w oczach Króla Lisza) wspomógł Arthasa osłabiając tarcze chroniące studnię. Jego zdrada zaowocowała eksplozją, która odrzuciła elfa i zniszczyła moce Studni Słońca. Arthas użył wcześniej jej mocy do wskrzeszenia Kel'Thuzada jako licha. Pozostawił za sobą całkowicie zniszczone ziemie Wysokich elfów.

Gdzie powędrowała magia Edytuj

Mag Borel (znany również jako Krasus albo smok Korialstrasz) wyczuł wybuch magicznej energii i udało mu się umieścić jej część w ciele młodej ludzkiej dziewczynki o imieniu Anveena.

Krajobraz po bitwie Edytuj

Po bitwie król Anasterian leżał martwy wraz z innymi członkami Rady Silvermoon, elfami, które rządziły Quel'Thalas. Lor'themar Theron, zastępca Sylvanas Windrunner, przejął tymczasowe przywództwo nad wysokimi elfami, gdyż prawdziwy dziedzic tronu, książę Kael'thas Sunstrider, wciąż przebywał w Dalaranie. Ci, którzy przeżyli inwazję Plagi, szybko zaczęli chorować i zachowywać się apatycznie. Stało się jasne, że wysokie elfy były uzależnione od magicznych mocy Studni Słońca. Ciągły przypływ magii fundamentalnie zmienił ich rasę. Kiedy źródło magii zniknęło, zaczęli odczuwać głód...

Arthas vs Illidan

Książę Arthas walczy z Illidanem

Z kolei Kel'Thuzad otworzył portal dla Archimonde'a - potężnego lorda demonów Płonącego Legionu. Po przybyciu do Azeroth Archimonde zdecydował, że użyteczność Króla Lisza dobiegła końca. Gdy lord demonów zajmował się celami interesującymi Płonący Legion, Arthas udał się na kontynent Kalimdor. Tam spotkał się i doradzał Illidanowi Stormrage - potężnemu władcy demonów, którego cele były zbieżne z tym, czego pragnął Król Lisz.

Koniec wojny i walka z Illidanem Edytuj

Trzecia Wojna zakończyła się unicestwieniem Archimonde'a i siły Legionu znajdujące się w Azeroth rozpierzchły się po jego śmierci. Arthas powrócił do Lordaeronu, gdzie zaczęły go nawiedzać bolesne wizje, które oznaczały iż moc Króla Lisza słabnie. Rycerz śmierci podążył z powrotem do Northrend i stanął naprzeciw armii elfów - niedobitków ocalałych po inwazji Plagi na ziemie Quel'Thalas. Elfy połączyły swe siły z Illidanem Stormrage by uderzyć na Tron mrozu. Lord krypty Anub'arak przybył i poprowadził Arthasa poprzez serię podziemnych tuneli, które pozwoliły im obu na szybkie dotarcie do Króla Licha.

Po opuszczeniu podziemnych jaskiń Arthas musiał stawić czoła ostatniemu przeciwnikowi na swojej ścieżce - Illidanowi Stormrage, który stał się demonem po wchłonięciu mocy Czaszki Gul'dana. Illidan starł się z rycerzem śmierci w walce jeden na jednego, Ostrze Mrozu skrzyżowało się z Bliźniaczymi Ostrzami Azzinotha. W końcu demon został skrwawiony i pokonany w śniegach Northrend.

Teraz Król Lisz czeka, snując intrygi mające na celu zwabienie poszukiwaczy przygód na tą samą mroczną ścieżkę, którą kroczy Arthas. Ostrze Mrozu czuje głód dusz zarówno głupich jak i odważnych i gdzieś tam głos Ner'zhula wciąż dźwięczy w hełmie Króla Lisza.

Źródła strony Edytuj

http://wow.battlenet.pl

http://worldofwarcraft.com.pl

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.