FANDOM


Blizz construction sign Ten artykuł znajduje się obecnie w fazie pisania. Poczekaj aż autor skończy prace nad nim.
Mianem ras spoza Azeroth (ang. Alien to Azeroth) określa się wszystkie rasy pochodzące spoza Azeroth, na przykład rasy pochodzące z Argusa, K'aresh czy Draenoru. Wiele z nich przybyło na tą planetę uciekając przed jakimś olbrzymim zagrożeniem, na przykład Płonącym Legionem lub też przed wypaczeniem ze strony Pustki bądź energii fel ich świata. Rasy te postanowiły więc albo wspomóc Azerothian w walce o obronę swojej planety, albo też po prostu postanowić żyć obok jej rdzennych mieszkańców. Są mniej liczni od rdzennych mieszkańców i tworów Tytanów, ale bardzo często są również znacznie silniejsi fizycznie lub magicznie od swoich przyjaciół. Niektórzy z nich nawet nie posiadają ciała w normalnym rozumieniu. Tak jak reszta te rasy również są podzielone wewnętrznie.

CharakterystykaEdytuj

Lista rasEdytuj

Eredarowie (Draenei)Edytuj

Maraad Art

Maraad, jeden z bardziej znanych draenei.

Eredarowie są rasą, jaka wyewoluowała na odległej względem Azeroth planecie o nazwie Argus. Przez wiele lat żyli w spokoju jako niezwykle zaawansowana magicznie, a przez to również technologicznie rasa. Dzięki prastarym kryształom ata'mal mogli doświadczyć wielu rozmaitych rzeczy i zobaczyć przyszłość. Jakieś 25 tysięcy lat przed powstaniem Mrocznego Portalu na planecie objawił się rządzącemu triumwiratowi Sargeras, pan Legionu. Kil'jaeden i Archimonde zaakceptowali dar w postaci nieśmiertelności, ale Velen przewidział blef pod pozorem anielskiego bytu, dzięki czemu uratował dziesiątki tysięcy ze swojej rasy. Udał się ze swoją grupką na pokładzie jednego ze statków wielowymiarowych i zabrał dziesiątki tysięcy eredarów niespaczonych energią Płonącego Legionu, którzy nazwali siebie draenei, co oznacza "wygnanych". Odlatując mogli tylko patrzeć jak ich ojczyzna jest niszczona przez inwazję demonów, a następnie zmieniana w kwaterę główną tych, od których uciekli.

Pewnego razu jednak wygnani eredarowie spotkali nieskalany świat, zamieszkiwany przez pokojowo nastawioną rasę znaną jako orkowie. Szybko zaprzyjaźnili się z szamańskim ludem i zadomowili się na ich świecie, nazwanym wkrótce Draenorem, czyli "azylem wygnańców". Zbudowali piękne miasta pełne światła i na jego chwałę, w tym między innymi Shattrath, czyli Miasto Światła. Wiele wieków później czarnoksiężnik Gul'dan zainicjował zebranie wodzów, na którym orkowie zawarli pakt zwany Klątwą Krwi, nie wiedząc do czego tak naprawdę prowadzą w wyniku zgody na zyskanie nieograniczonej potęgi. Oszaleli orkowie zdziesiątkowali populację draenei, a ich dzieci wzięli do niewoli, następnie składając w ofierze by utworzyć Mroczny Portal. Ocaleli uciekli na pokładzie nowego statku i wyruszyli uciekając od gniewu Legionu kilkanaście lat później.

Wkrótce potem dotarli do celu - Azeroth. W 26 roku po otwarciu Mrocznego Portali draenei lądowali na planecie awaryjnie, rozbijając się na Wyspach Lazurowej Mgły. Przebudowali wrak na wielkie miasto i nazwali go Exodar. Widząc, że na północy Krwawe Elfy, kierowane przez Kael'thasa Słońcobieżcę, gromadzą siły by ich zaatakować ludzie i Nocne Elfy przybyłe na archipelag zadeklarowali chęć pomocy rozbitkom. Draenei od razu przystali, widząc szlachetność przybyszy, tym samym stając się kolejną rasą Przymierza. Velen, będąc jednym z przywódców wielkiej koalicji służył radą Wielkim Królom Varianowi Wrynnowi i jego synowi, Anduinowi, prowadząc i wysyłając wojska Przymierza oraz armie Exodaru i wyznawców Światła, dążące do ocalenia Azeroth niemal wszędzie - w Kalimdorze, Wschodnich Królestwach, Northrendzie, Pandarii oraz alternatywnym Draenorze, gdzie napotkał świat jaki został ocalony od spaczenia przez Gul'dana i Mannorotha. Prorok jest też bohaterem ostatniej z wojen, jaką jest Trzecia Inwazja Legionu, jaka co prawda kosztowała sporo mieszkańców planety jednak raz na zawsze zakończyła Płonącą Krucjatę. Obecnie eredarowie z draenei są jedną z głównych ras Przymierza, nadzorują również działania mające na celu wysyłanie ekspedycji do Rubieży i alternatywnego Draenoru.

OgryEdytuj

Glubtok

Glubtok, ogrzy mag.

Ogry

n

OrkowieEdytuj

Garrosh prof

Garosz Piekłorycz, jeden z bardziej znanych orków.

Pochodzący z Draenoru podobnie jak ogry orkowie są rasą dumną i szlachetną, lecz naznaczoną ponurą przeszłością. Dawno temu byli wierzącą w szamanizm oraz przodków rasą szlachetnych wojowników podzielonych na klany, egzystujących obok ogrów i przybyszy z Wielkiego Mroku znanych jako draenei, którzy przybraną ojczyznę określili mianem Draenoru. Jednak na 35 lat przed Mrocznym Portalem orczy czarnoksiężnik Gul'dan zebrał klany, by następnie doprowadził do wypicia tajemniczej substancji. Tą substancją, jak się wkrótce wydało, była krew demona znanego jako Mannoroth, co oznaczało, że orkowie zawarli Pakt Krwi z demonem. Gotowi do wojny wkrótce zdziesiątkowali niczego nie spodziewających się draenei, podporządkowali sobie ogry, a następnie przez Mroczny Portal udali się do Azeroth, by następnie unicestwić Królestwo Wichrogrodu, co rozpoczęło Pierwszą Wojnę Ery Chaosu.

Orcza Horda, bo tak nazywała się frakcja jednocząca ogry i orkowe plemiona, była rządzona przez Czarnorękiego, faktycznie jednak władzę miała Rada Cieni z Gul'danem na czele. Pod koniec Pierwszej Wojny Orgrim Zgładziciel jednak zabił Czarnorękiego oraz unicestwił Radę Cieni nie licząc Gul'dana i przejął władzę nad Hordą. Gdy wybuchła Droga Wojna oddziały Hordy zdołały zająć w międzyczasie Khaz Modan oraz Wyżyny Aratorskie, a także zawrzeć sojusz z plemionami Leśnych Trolli oraz goblińskim Kartelem Parochlebców. W ciągu roku jednak, mimo kilku sukcesów jak dojście do Caer Darrow oraz przejście przez Alterak bez walk do Lordaeronu i Dalaranu ostatecznie sprawy zaczęły się obracać przeciwko nim. Utrata Wyżyn Aratorskim i Khaz Modanu, a następnie klęska pod Crestfall i Czarną Skałą zdziesiątkowały orków i ogry, a następnie zmusiła ich do ukrywania się po pustkowiach, górach i lasach.

Po upadku ich ojczyzny - Draenoru - większość orków zapadła w letarg, przez co wpływy Legionu na nich osłabły. W tym czasie młody wódz klanu Lodowego Wilka, Thrall, zmienił Hordę z wyznającej demony armii w szamanistyczną organizację orków. Horda była wtedy już i tak znacznie osłabiona przez odejście goblinów, trolli, a nawet ogrów, które zaczęły wspierać za godziwe nagrody zarówno Hordę, jak i Przymierze. 20 lat po inwazji na Azeroth Thrall wyczuł powrót demonów, toteż zebrał kogo tylko zdołał z orków, a następnie wyruszył na ludzkich okrętach za Wielkie Morze na zachód, ku przeznaczeniu o jakim opowiedział mu pewien prorok.

Gdy Lordaeron upadał pod naporem nieumarłej Plagi oddziały Hordy uratowały plemię Mrocznej Włóczni, które złożyło im lojalność za uratowanie, mimo że Sen'jin niestety zginął, złożony w ofierze przez Morską Wiedźmę. Po dotarciu do celu - Kalimdoru - orkowie spotkali Kolcozwierze oraz centaury, a potem pokojowo usposobionych taurenów. Thrall zgodził się im pomóc, a kiedy ten odkrył jakie jest przeznaczenie orków wódz bykopodobnej rasy - Kairn Krwawe Kopyto - sprzymierzył się z orkami i pomógł im uwolnić Groma Piekłorycza od klątwy. Nie odmówili również dołączenia do Hordy po tym wydarzeniu, kiedy to orkowie zawarli z ludzkim Przymierzem sojusz, aby przetrwać inwazję nieumarłych i Legionu na Kalimdor. Po Trzeciej Wojnie orkowie osiedli w Durotarze i po tych wydarzeniach mieli napięte stosunki z ludźmi, kiedy Theramore opanowały wojska kul tiraskie.

Kiedy w 22 ADP powstały Nowe Przymierze i Nowa Horda orkowie byli jednymi z założycieli, u boku trolli i taurenów. Mieli obawy co do przyjęcia nieumarłych Sylwany w swe szeregi, jednakże ostatecznie trolle poparły zdanie taurenów. Ich państwo - Durotar - stało się centrum Hordy, a Orgrimmar stał się jej stolicą. W tych czasach mieli napięte stosunki z ludzkim Theramorem jaki wstąpił do Przymierza po odnowieniu kontaktu z Żelazną Kuźnią oraz uchodźcami z Gnomereganu, a także z ostatnim bastionem ludzkiej części Przymierza we Wschodnich Królestwach - Wichrogrodem. Kolejne takie komplikacje mieli na północy, gdzie przez Jesionową Knieję biegła granica z Darnassusem. Chcąc pozyskać drewno dla rozbudowy stolicy musieli wyciąć knieję, co zmusiło Kaldorei do wstąpienia do Przymierza. Przez następne lata orkowie stali się kompletnym przeciwieństwiem tych, którzy w momencie inwazji na Azeroth spustoszyli Królestwo Wichrogrodu. Dołączenie Krwawych Elfów i goblinów sprawiło, że wielu zaczęło postrzegać ich jako lud honorowych wojowników pragnących pokoju, nie zaś agresywnej masy siepaczy mordujących całe wioski. Wkrótce musieli sobie poradzić z pobratymcami z Illidarich zamieszkującymi Rubieże oraz z Mroczną Hordą kontrolującą tereny wokół Czarnej Skały.

Kiedy jednak Wodzem Wojennym - liderem Hordy - został Garosz Piekłorycz w wyniku ustąpienia Thralla na rzecz zbadania przyczyn Kataklizmu w 28 ADP, wszystko zaczęło się zmieniać. Powstali zwolennicy tezy Piekłorycza, że prawdziwa Horda to orkowie, a inne rasy są tylko ich pomocnikami. Konflikt eksalował po tym jak Garosz zabił Kairna z pomocą trucizny Ponurych Totemów, za co Bain wygnał plemię z Mulgoru, a także kiedy trolle zostały wygnane z Orgrimmaru by przeniosły się na stałe na Wyspy Echa na południu, co tylko rozwścieczyło Vol'jina, przywódcę plemienia Mrocznej Włóczni. Kiedy odkryto Pandarię orkowie Garosza unicestwili Theramore, co zniszczyło pokojową naturę Jainy i wstrząsnęło nie tylko Przymierzem, lecz także połową Hordy. Powstała wobec tego Rebelia Mrocznej Włóczni, która zawarła rozejm z Przymierzem, a następnie ruszyła powstrzymać Garosza. Po pokonaniu przez Variana i Thralla syna Groma nowym Wodzem Wojennym został Vol'jin, lider rebeliantów.

Obecnie orkowie wracają do pokojowej natury, tolerując pozostałe rasy. Prowadzeni teraz przez przywódcę Straży Kor'kronu, weterana Ery Chaosu oraz Wojny Ahn'Qiraj - Varoka Zaurzykieła - odbudowują Durotar ze zniszczeń wojny domowej w Hordzie, a także starają się odbudować swoją reputację w Azeroth. Duża część z nich ruszyła za Thrallem wiele lat temu zabezpieczyć Rubież i tam została po dziś dzień, zaś inni ruszyli za Sylwaną Bieżywiatr, aby walczyć z Żelazną Hordą powstałą w alternatywnym Draenorze. W pierwszym ze światów starają się chociaż trochę odbudować to, co zostało z ich zniszczonej ojczyzny, w drugim wypadku zaś usiłują budować z tamtejszymi orkami sojusz.

Rasa orków jest zróżnicowana w zależności od demonicznego spaczenia lub nie. Orkowie Mag'har na przykład mają brązową skórę, w niektórych przypadkach szarą i są to orkowie nigdy nie spaczeni przez demony. Ci, którzy wypili krew Mannorotha lub innego demona mieli zmiany skóry w zależności od stopnia spaczenia. Lekkie spaczenie powodowało zmianę skóry w szaro-zieloną lub jasnozieloną. Wypicie średniej dawki zmieniało skórę w ciemnozieloną, natomiast duża dawka powodowała liczne mutacje, zmiany w zachowaniu, a także zmianę koloru skóry na demoniczny czerwony. Także oczy się zmieniały. Mała dawka zmieniała w zielone płonące, średnia w czerwone płonące, a duża - pomarańczowe płonące.

ArakkoaEdytuj

Arakkoa

Arakkoa, mieszkańcy Draenoru i potem Rubieży.

n

n

EteryczniEdytuj

450px-Ethereal

Eteryczny uwieczniony przez kronikarza.

n

n

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.