„Sądziła, że Półwysep Piekielnego Ognia jest strasznym miejscem, ale to było gorsze. Brama prowadząca w głąb Rubieży to pustynne piekło pełne spaczonych orków i odrażających stworów. Ale Moczary Zangar pozostawały mroczniejsze i daleko bardziej obce. Gorące, parne i wilgotne. Rosły tu grzybowe drzewa, większe od wysokich dębów Ashenvale, blokując dostęp promieniom słońca. W ich cieniu przemykały podobne modliszkom owady, a w powietrzu unosiły się stworzenia będące po części meduzami, a po części obcymi potworami."
[...]
"Prawda, żyło tu mniej orków, ale nie znaczyło to bynajmniej, że okolica pozostawała bezpieczniejsza. Gdy Wartowniczki przebiły się przez chmarę pustoszycieli, zostały zaatakowane przez gigantycznego wędrownego grzyba, wpadły w zasadzkę ogrów i natknęły się na rój ogromnych żądlących owadów. Straciły wtedy Koleę. Została użądlona, a potem z jej ciała zaczęły wychodzić niewielkie gąsienice. Szkodniki wyżarły jej oczy i mózg.”
Fragmenty z książki World of Warcraft: Illidan William King Ten materiał może być chroniony prawem autorskim.